the doors of perception

słucham Jima
mam ciarki
jak nigdy
straszne ciarki
czuję, że żyję nie w tej epoce co trzeba
powinnam urodzić się jakieś 60 lat temu
ah, Jim byłabym twoją Pamelą

|| Kasia zdrowiej, jutro Szczecin ;*

notes

Znalazłam w starym notesie
Numery telefonów
Umarłych przyjaciół,
Adresy spalonych domów.
Cyfry wykręcam. Czekam.
Telefon dzwoni i dzwoni.
Ktoś podnosi słuchawkę.
Cisza. Oddech słyszę,
A może szept ognia.

Pustki - Notes

I tego się boję najbardziej na świecie...

Ale na razie mam przecudowne zdjęcia z SuperKasią! ;*

'I czując Cię obok, opowiem o wszystkim
jak często się boję i czuję się nikim...'

o świętach

Z gównianego śniegu zrobiło się gówniane błoto. Wszędzie jest szaro i tak obrzydliwie brudno. Idziesz ulicą, buty grzęzną. Mijasz ludzi, którzy patrzą ci w oczy. Na sińce pod nimi i makijaż, zbyt mocny jak na 12 w południe. Nie możesz stawiać zbyt dużych kroków, ogranicza cię spódnica. Ale lubisz ten sposób ograniczenia, lubisz swoją spódnicę w kropki. Mijasz też stoisko z karpiem, który podobno tak niehumanitarnie leży bez wody w plastikowej skrzynce, ale nie zauważasz tego. Widzisz za to esencję kiczu, najbardziej soczystą, jaką do tej pory spotkałaś - obrazek z papieżem świecącym w różnych kolorach i dostajesz ataku histerycznego śmiechu. To jest jedyna reakcja, jaka u ciebie występuje, oprócz kilku(nastu?) ludzkich odruchów. Ale przecież nie jest źle, nie ogarnęła cię przedświąteczna gorączka. Nie czyścisz każdej żaluzji z osobna, jak Elżbieta, ani nie zmieniasz po raz dziesiąty ułożenia lampek na choince, 'bo jest krzywo'. Nie jesteś też Grinchem, przecież nie popsujesz nikomu świąt, ty czekasz tylko na dobre jedzenie, nie wchodząc nikomu w drogę. Zastanawiasz się, czy samej chciałoby ci się odstawiać tą całą świąteczną szopkę, bo inaczej nie można tego nazwać. Nie, z całą pewnością, nie chciałoby ci się.

Tak więc wesołej świątecznej szopki życzy wam Ruda Małpa, Zebra tudzież Wąż ;*

nienienie

STACJA
- Sto minut opóźnienia

Co to zmienia?

Mnie nic.
Innym wszystko

Inni - latawce przyszpileni.

Ja - oderwistką.

Miron Białoszewski
Rozkurz
Wiersze ciotki Anielki

'bądź pozytywnym wojownikiem'
T.Love

Ode mnie dziś żadnych wynurzeń. Tak. Nie. Tak. Nie.
Nie.
Czuję się jakaś taka... ograniczona. Źle, oj źle.

edit

Są ludzie niezastąpieni ;*
& byle do piątku

opis nieciekawej niedzieli w dziurawej piżamie

Z braku laku - pierwsze zdjęcie Sponge'a

Dziś pół dnia spędziłam na przeciśnięciu 2 kg ziemniaków przez maszynkę, a drugie pół na próbie przetłumaczenia słowa 'shaggyness' na język polski. Podejrzewam, iż mogłoby to być: kudłatość, włochatość, kosmatość, tudzież obfitość w zarost.
Dzień dzisiejszy uważam za pożytecznie spędzony, a jego dopełnienie stanowić będą zmagania z matematyką przy ul. Wojska Polskiego.

Mikołaj jak zwykle poleciał w chuja, ale czego innego można się było spodziewać. Szara rzeczywistość.

Aha, i bardzo nie lubię jak pranie zamarza na balkonie.

Buziak!

dancer

In my past life I was a dancer
I danced my life away
I didn't seek answers
was everything so perfect at that time
oh no I didn't care

In my past life I was a dancer
I danced in cabaret
oh you should have seen me
I stole the crowd each night
and all the men were craving me
like absinthe they were drinking

Oh how i danced!

In my past life I was a pianist
who used to play each night
and when I was dancing
his music was like words of love but never spoken
but no I did not care at all

Once came this painter
down to our cabaret
he draw something for me
it was the ugliest thing I saw
but then again he was quite eloquent

Then he ask me to
pose for him
I was like:
no!... no... no way... well... ok

Since then there was no 'this painter guy' anymore
but simply 'my Henri'
the pianist couldn't bear it:
such a lady but you're acting like a ho

Still I did not care at all

But then they threw me on the street
and shut the door
no man craved me anymore
'cause I only danced for one
and my Henri had other plans
than always being there for me

Oh how I cried!

You may see my soul but you'll never read it all
you may read it all but you'll never break my heart
you may break my heart but you'll never break my will
you might break my will but I'll always have my art!

And I'll always have my art!

And this is not
about you darling
or how you hurt me
and I'm dying

'cause oh
I know
that you know
that I know
that we are all
prostitutes
anyway

We sell moments of relief
so we have to seem relieved ourselves
so you see my Henri
I would ask you to visit me
for a friendly kiss or two
'cause once you loose that innocence
it never hurts again

Julia Marcell

+ Julia jest Polką, sic! mamy takie perełki, tyle, że płytę nagrała w Berlinie...

akysz

Za ciasno dla słów, by mogły znaczyć, co chcą

za ciemno dla głów...

+ jeszcze jedna rzecz do listy tych wyczekiwanych
Studniówka!

Buziak!